Σύμπτυξη δυο σ’ένα

Έναυσμα και ερέθισμα, εν δράσει, αποζητούν νού απεξαρτημένο απο πλάνες και δηλητηριώδεις σκέψεις. Τρέχουν σ’ένα εσώτερο κόσμο, τυλιγμένο σε τουρμπάνι που πιο μέσα του κρύβει εκρηκτικά και αργά γίνεται το σημείο μηδέν του εαυτού μου. 

...κάπου ενδιάμεσα παίρνουν ρόλο ένα χάπι, δυο ελαστικά κι ενα ποδήλατο γαλάζιο...

                                                                Lynda Thalie - Adieu Mon Pays

Lovers are strangers

Έγινε συνήθειο πια η Πέμπτη βράδυ.

Ακουστικά, Β’ πρόγραμμα, παραλία...

                                                                             Yasmin Levy - Me Voy

"Αληθινά Ελεύθερα"

Για δεύτερη φορά

Να γινότανε, λέει,

να πεθαίναμε ξανά

μετά τον θάνατό μας,

για να βρεθούμε με τους αγαπημένους μας...

Και δεν μιλώ για μετεμψύχωση.

Μιλώ για την ιδία κατάσταση, στους ίδιους ανθρώπους, στον ίδιο χρόνο, όλα,
που έτσι όπως φεύγουμε, έτσι και να γυρίζουμε ξανά στα ίδια.

P.S. changing clothes

Στο δικό μου το δρόμο

Δεν ξέρω γιατί.
Δεν γνωρίζω το πως,
αλλά απο το πρωί μια μελωδία τριγυρίζει μέσα μου.
 ......
και όταν φορώ το κράνος αυτή γίνεται πιο δυνατή,
σαν να χωρά ενα home theater μέσα του...
Κατ'άλλα... χαίρομαι τον ήλιο και το μεγάλωμα της μέρας.

                                                                                     Zaz - Dans ma rue

μένω στις στιγμές... ακαπέλα

άλλες πάλι, θέλεις να μοιρασθείς μια εικόνα ή ενα γεγονός που υπήρξε και αντιλαμβάνεσαι πως  δεν υπάρχει άνθρωπος που θα γελάσει με την αναθυμιά σου...δεν έχει κάτι κοινό...μόνο φρέσκες στιγμές, δίχως παρελθόν που προσπαθούν να σταθούν  στις περιστάσεις.

                                                                                 Νατάσσα Μποφίλιου

Σκόρπια χαρτάκια

...λευκά.

Λέξεις απάνω τους, ανάμεσα σε σχήματα τρελά που πλέουν σ’ένα ατέλειωτο και πολύπλοκο αλισβερίσι. Μου αρέσει να χάνονται μέσα τους. Συνήθως, βγαίνει μια ανεξήγητη μαγεία με αποτέλεσμα που εκπλήσει.

Μολυβένιες ειναι όλες.

Για να ξεφτίζουν στο χρόνο.

...ή για να ξεχνιούνται...?

Στη σειρά κάθε μέρα και απο μια.

Απ’το πουθενά γραμμένες.

Τούτη τη βδομάδα άσχετες στο μυαλό λέξεις...

Adagio

Libertad

Alegria

Venceremos

και σήμερα... Soledad

Άσχετες λέξεις, που ωστόσο συνάδουν μεταξύ τους....

Ονειροσυντομογραφία

κι έρχονται στιγμές που αναδεικνύουν το μέγεθος της οντότητας του ανθρώπου. Έρχονται να θυμίσουν την βαρύτητα της έννοιας “ύπαρξη”.
Και νιώθεις μικρός.
...και χαζός για τα ασήμαντα που ονομάζεις “προβλήματα” και δυσκολίες.

Η σημερινή είδηση από την Ελβετία είναι μια από αυτές...

Ονειρογέννεσις

λέξη φτιασμένη στης ψυχής τον ήχο,

ονείρου ψίχα στου καιρού το λίθο,

στιγμές αμήχανες, αυθύπαρκτες, με φώς ντυμένες,

θαρρείς και κίνησαν τη γέννα να προφτάσουν...

                                                              Τσαλιγοπούλου - Γράμμα σε μένα

Χαρακιά

Δεν ενθυμούμαι άλλο τραγούδι που ακούγοντάς το να μου επαναφέρει στη μνήμη τόσο έντονα και τόσο δυνατά κάποια συγκεκριμένη στιγμή, έχοντας τότε, τόσο όμορφα και ήρεμα συναισθήματα, ενώ μπροστά μου είχα μια πανέμορφη εικόνα της χώρας έπειτα από ώρες πάνω στη μηχανή... μα κανένα όμως.

Χρώματα πασπαλισμένη η φύση γύρω και μέσα μου. Μόνο χρώματα. Μήτε περιγράμματα, μήτε γωνίες, μήτε κάποια βαρύτητα στην ατμόσφαιρα..
Όλα κυλούσαν απαλά... για όσα λεπτά.
...ακόμα και τώρα. Κάθε φορά... Οπουδήποτε.

...δυο μάτια που σε κοιτάνε τόσο κοντά και πραγματικά, σε κάνουν να ξεχνάς τα λόγια μπερδεύοντας τις σκέψεις, έτσι το καθετί γίνεται μικρό...