Σαν μήνυμα

σε μπουκάλι που το’ριξε η θάλασσα σ’έρημο τόπο

μοιάζουν κάποιες ώρες.

Άλλοτε πάλι σαν μήνυμα,

συνουσίας βράχων σκαρφαλωμένων σε απόκρημνα εδάφη,

νύκτας μοναχικής,

που άγρια τους χτυπά ο άνεμος

και ο οργασμός χαράζει σχισμές και ακρόπετρες

στο ζωτικό κι αιώνιο κορμί τους...

                                                                     Parov Stelar - Milla's Dream

Ουρανός

Είχε, λέει, χαράξει ανεξίτηλα σ’όλο του το κορμί, αστέρια,

μιλούνια απ’αυτά και

στη καρδιά είχ’έναν ήλιο να λάμπει ολημερίς

Ζεί με μύθους,

πλανεύει ξωτικά,

παραμυθάδες βάζει να σιάξουν ξόρκια,

λαθρόβια ζεί βάζοντας πέπλο απο νέφη

και τα βράδια

ελαφριά χαϊδεύει με φώς

ένα ατέρμονο κύκλο άγνωστης ζωής...

                                                             Lemongrass - Journey to A Star

Ζωγραφίζω στην άμμο μια σπουδή

Ένας άνθρωπος γεννά αυγή,
ξημέρωμα ζωής κι αυγερινός.
Μέσα απο χρώματα νοερά,

γραμμές μπλεγμένες,
γεννώ τον έρωτα και τον ποιώ.
Σοφία δίνω στο κορμί και δύναμη στα πάθη.
Στάζω κόκκινο για αίμα, απο φρούτου τη καρδιά,
στάζω θάλασσα για παλμό, απ'του Αιγαίου τα υγρά,
σκορπώ κοχύλια που θα μαζεύουν μνήμες
και κόκκους άμμου πασπαλίζω,
σαν θαυματοποιός που πλέκει τα χέρια,
για να γεννεί η ανασεμιά...

                                                          Ρεμπούτσικα - Ο μικρός πρίγκηπας

Ραγδαία...

Ενα ασταμάτητο δυνατό παιχνίδι τ’ουρανού με φώς, νερό και ήχο.

Παιχνίδι εξουσίας, φαντάζομαι.

"Μπορώ να σας σβήσω όλα τα τεχνητά φώτα, εικόνες και ήχους που σας έχουν καταβάλλει και να σας δώσω τα δικά μου."

Κι απόψε τα κατάφερε...σε μέγιστο βαθμό ίσως.

                                                      Pink Floyd - The great gig in the sky

Ο άνεμος και τα παιχνίδια του...

Ταράζει ο άνεμος τη θάλασσα κι εκείνη αντιδρά κελαρυστά.

Μη μου ξυπνάς τα ήσυχα και μη ρωτάς γιατί.

Η ζωή εδώ κυλά, χιλιετιρίδες τώρα

και’συ μιλάς για έρωτες' ανεμικούς.

                             Λαυρέντης, Anne Catherine Gillet - Στη Μαρία Κάλλας
                               

Λέει, “αν ρωτήσεις το πουλί γιατί πετάει,

θα συνεχίσει πιο ψηλά την τρελή του διαδρομή....”

1η Αυγούστου ;

Έπειτα απ'ώρες στο νερό ο ουρανός θέλησε να μου δώσει λίγο ακόμη κι έτσι βρέθηκα με τη μηχανή, απροετοίμαστος, εν μέσω καταιγίδας να παρατηρώ τους Αυγουστιάτικους κεραυνούς.

Τοπίο αντιφατικό σήμερα, αν σκεφθείς ότι το μεσημέρι παρατηρούσα στη παραλία, μια παρέα δελφινιών που συνηθίζουν να δίνουν το παρόν αυτό το καλοκαίρι.

Η μέρα φαίνεται να'χει μικρύνει κατά τριάντα λεπτά, τουλάχιστον, και αυτό σίγουρα σημαίνει Αύγουστος και όχι το καλοκαιρινό μπουρίνι που έπεσε όλο πάνω μου..... και κάπου στο βάθος, στο σταμάτημά μου, ακουγόταν αυτό σαν καλοσώρισμα...

                                                                                 Παυλίδης - Αερικό