Ζωγραφίζω στην άμμο μια σπουδή

Ένας άνθρωπος γεννά αυγή,
ξημέρωμα ζωής κι αυγερινός.
Μέσα απο χρώματα νοερά,

γραμμές μπλεγμένες,
γεννώ τον έρωτα και τον ποιώ.
Σοφία δίνω στο κορμί και δύναμη στα πάθη.
Στάζω κόκκινο για αίμα, απο φρούτου τη καρδιά,
στάζω θάλασσα για παλμό, απ'του Αιγαίου τα υγρά,
σκορπώ κοχύλια που θα μαζεύουν μνήμες
και κόκκους άμμου πασπαλίζω,
σαν θαυματοποιός που πλέκει τα χέρια,
για να γεννεί η ανασεμιά...

                                                          Ρεμπούτσικα - Ο μικρός πρίγκηπας