... δεν περίμενα να έρθει και σ'εμένα τόσο γρήγορατο έβλεπα να με πλησιάζει σιγά σιγά.
Εχθές το βράδυ.
Με τόσο κόσμο γύρω μου.
Με τόσες φωνές... γέλια... συζητήσεις
Μια "στεναχώρια" που ήρθε να συγκατοικήσει μέσα μου.
Μία θλίψη, όπως έγραψε και μια φίλη.
Ισως έφταιξε το μεσημεριανό σου τηλεφώνημα
Ενα τηλεφώνημα μέσα στο άγχος...
χωρίς λόγο
Ενα τηλεφώνημα συνοδευόμενο απο εκνευρισμό...
άσκοπα
Γιατί ?
Ο πρωινός δρόμος πρός την Αθήνα γεμάτος... η ροή της καθημερινότητας δεν σταματά.
'Επρεπε να έρθω για λίγο
Συντροφιά μου σ'είχα...
στην αρχή ακούγοντας τραγούδια
έπειτα ακούγοντας εσένα.
Μου έλειψες, το ξέρεις ?
Καθώς σκεπτόμουν όλα αυτά και η διάθεση δεχόταν πότε στιγμές χαράς και πότε μοναξιάς συνάντησα στο γραφείο κι εκείνο το email... έμμεσα απο κάποιο άτομο.
Κατόπιν διάβασα ότι αποφάσισε να "αποχωρισθεί" κάποιους.
... μα μ'αυτόν τον τρόπο ? Ας είναι. Να'ναι καλά.
!!!!!!!!!!!!!!!!!
Στο μυαλό τριγυρνάνε διάφορες σκέψεις.
Σκόρπιες... και σκόρπια θα τα γράψω
Δυσαρεστώ κάποιον ? Μ'ενοχλεί κάποιος ?
Τελικά τι γίνεται με τα προσωπικά ημερολόγιά μας ?
Ξεκινάμε μόνοι... κάποιοι θέλουν παρέα, κάποιοι όχι.
Δεν μ'απασχολεί. Ας με διαβάζουν 3 άτομα ή και χίλια.
Ας διαβάζω 3 άτομα ή και χίλια.
(Θεωρώ ότι ποτέ δεν ενόχλησα ή έθιξα κάποιον-δεν είναι ο τύπος μου όσο κι εγωιστικό να ακούγεται)
Ανοιξα την σελίδα για να γράφω τις σκέψεις μου...
αφορμή σίγουρα ήταν και είναι, Εκείνη.
Εκείνη που υμνώ συχνά εδώ
... δεν ξέρω που θα βγεί αυτό το γράψιμο...
Σταματώ.
Η θλίψη δεν λέει να φύγει και το λίγο γίνεται πολύ.
"Βροχούλα" ήρθε και ελπίζω να μείνει... σ'Αυτή άλλωστε μόνο πίστεψα.
Εύχομαι να κρατήσει...
Τα φιλιά μου.
Αγγίζεις θέμα που πολλές φορές με έχει απασχολήσει. Γιατί γράφουμε...για ποιον γράφουμε εδώ μέσα. Για τον καθένα φυσικά η απάντηση είναι διαφορετική. Για μένα η γραφή είναι απαραίτητη όταν το συναίσθημα θέλει έκφραση προς τα έξω ( και τότε δε λογαριαζω αν και ποιος με διαβαζει). Και συνήθως αυτό που θέλουμε να εκφράσουμε προς τα έξω είναι η θλίψη, η μελαγχολία, η απόγνωση καμιά φορά. Το αν σε αυτη την έκφραση βρούμε δυο ανθρώπους να μας χαϊδέψουν με τα ευγενικά τους λόγια, είναι δευτερευούσης σημασίας, δίχως να υποτιμώ την καλή τους διάθεση αλλά και την συνεισφορά τους στο να νιωσουμε λιγότερο μόνοι.
ReplyDeleteΣυνέχισε το καλοκαίρι σου ναυαγέ, συνέχισε την αναζήτησή σου...
Λες "δεν ξερω πού θα βγει αυτό το γράψιμο"
και η αληθεια είναι πως δε χρειάζεται να βγει πουθενά, όταν θα πάψεις να το αναζητάς θα έχεις βρει μάλλον εκεινη την εσώτερη ηρεμία που δε χρειάζεται τις λέξεις για να σε γεμίσει πληρότητα
Δεν έχει σημασία ποιος σε διαβάζει και αν καταλαβαίνει αυτά που γράφεις, εκτός κι αν γράφεις για όλους τους λάθος λόγους (προβολή, χρήμα, επίδειξη και χίλια δυο άλλα). Πάντα υπάρχει αφορμή για όσα γράφουμε, κι ας φαντάζουν στους άλλους χαζά ή άκαιρα. Για μας έχουν απόλυτη λογική κι αυτό είναι που έχει σημασία.
ReplyDeleteΌταν το γράψιμο γίνεται ανάγκη και βίωμα, τόσο που να μας λείπει όταν το απαρνιόμαστε, τότε γίνεται βαλβίδα αποσυμπίεσης για όλα τα συναισθήματα και τις σκέψεις που πολλές φορές νιώθουμε να μας συνθλίβουν και να μας τρώνε τα σωθικά.
Είναι η εκτόνωση της ψυχής μας και γι' αυτό δεν χρειάζεται να ψάχνεις λόγο ή προορισμό. Άστο να σε ταξιδέψει όπου θέλει αυτό, να σε παρασύρει. Αφέσου στη δίνη του για όσο το έχεις ανάγκη. Όταν θα έχει εκπληρώσει την αποστολή του, θα είσαι ο πρώτος που θα το καταλάβεις.
Την καλησπέρα μου
Δεν γνωρίζω ακριβώς τι θα είναι αυτό που θα με κάνει να σταματήσω την πληκτρολόγηση σ'αυτή εδώ την σελίδα. Φαντάζομαι όμως. Είναι ένα-δύο λόγοι και σαφέστατα όχι το προαναφερόμενο στην καταχώρησή μου. Ειναι ασήμαντης αξίας γεγονός και σίγουρα δεν μπορεί να τα καταφέρει.
ReplyDeleteΗ σελίδα του ναυαγού εμφανίσθηκε έπειτα απο μια εσωτερική φωνή για ένα καταφύγιο. Επρεπε να πλαψω να γράφω σε λευκό χαρτί και να της τα δίνω. Επρεπε να κρατήσω κάτι και για εμένα...
Θα επεκταθώ σχετικά στον γυρισμό μου τον Σεπτέμβρη. Ισως πρέπει... για εμένα, για εκείνη ή ακόμα και για εσάς που μου κάνετε την τιμή να περνάτε απο εδώ.
Σίγουρα δεν περιμένω να βγεί πουθενά αυτό το γράψιμο -είναι καθαρά προσωπικό- και το παρεξηγημένο "σταματώ" ήταν λέξη στιγμής μόνο γι'αυτά που σκεπτόμουν.
Καλή σας μέρα και ευχαριστώ