Δεν μου αρέσει εδώ.
Το είπα κάτι εκατομμύρια φορές σήμερα.
Οχι, δεν μ'αρέσει.
Θέλω να ζήσω.
Θέλω την ζωή μου.
Την χαρά μου.
Τους ανθρώπους μου. Εκείνους που άφησα πίσω. Θέλω να τους έχω δίπλα μου. Να περπατώ δίπλα τους. Να ζήσω ρε γμτ.
Θέλω να βρώ τον χώρο μου. Θέλω ενα δικό μου καταφύγιο. Να το στολίσω με χρώματα δικά μου, με ξύλα και με αρώματα δικά μου, να προλάβω τα Χριστούγεννα που δεν βλέπω να έρχονται όπως τα ήξερα. Δεν τα χάρηκα. Δεν χάρηκα. Όλα αυταπάτες έμοιασαν.
Θέλω να βάψω το σπίτι μου με αποχρώσεις του κόκκινου και του γκρίζου. Οχι μπλέ, όχι γαλάζιο. Κόκκινα, κεραμιδί, γκρί σκούρα σε τοίχους και ταβάνια. Και ταπετσαρίες γκρί, μαύρες. Αυτό θέλω.
Και ενα τζάκι για συντροφιά. Να καίω τα πικρά αυτού του κόσμου και εμένα μαζί. Τ'άσχημα που με βασανίζουν και τα βρώμικα που με τριγυρνούν.
Και νέα έπιπλα, λιτά και λίγα για να τα στολίσω Χριστούγεννα.
Να καλέσω τον κόσμο μου
και τις μοναξιές μου μαζί...
