Υπέρμετρες σημερινές αξίες...
Αέρας φυσά και αναμοχλεύει τ'άστρα τ'ουρανού.
Εκείνα, ανάστατα σαλεύουν.
Εκείνα, ανάστατα σαλεύουν.
Ψάχνουν κούρνιασμα στο απέραντο του νού.
Εκείνος μανιασμένος. Ακούραστος.
Εκείνος μανιασμένος. Ακούραστος.
Χτυπά τα πλευρικά του για να σαστίσει και την πιο απόμακρη αστρονοητική γειτονιά.
Μωρέ, τι ειναι τούτος ο κόσμος που περπατούμε ? Υπάρχει κι άλλος για να στοιβάξουμε κάτι, κάπου για μετά ή ν'αναλώσουμε τις ανάσες όλες εδώ στο δήθεν άσπιλο παρόν που κακογλωσσά την ζωή ?
Πες τώρα που'χουμε πάρει το κολάι.
Ανθρώπινη απλότητα...
είχα ακούσει κάποτε να λέει "αν δεν νιώσεις την ικανοποίηση να κρατιέσαι απ'τα χέρια σου στην ζωή, δεν ειναι ζωή, ειναι σύμπτωση...!" Λούης. Πέραμα. Υπερήφανος φιλοσοφημένος "κλοσάρ" 
:)
ReplyDeleteΣαν ένα παράθυρο ν'ανοιξε και τ'αεράκι που φύσηξε ξεβρώμισε τούτο το δώμα από τις σάπιες σκέψεις...
..................... Α.Μ.
"Δεν είναι ζωή, είναι σύμπτωση"...
ReplyDeleteΧαίρομαι που βλέπω ανοιχτά τα σχόλια και μπορώ να σου αφήσω μια καληνύχτα.. Καληνύχτα, ναυαγέ μου.. :)
Αναλαμπές που συχνά με συναντούν ειναι και βίαιες εκλάμψεις, ανώνυμε, ενώ τα λόγια της σύμπτωσης δανεικά. Το δικό μου μυαλό δεν κινείται σε τέτοιες υψηλές συχνότητες Κα Εύα.
ReplyDelete