Αναζητώ τρόπο διαφυγής και επιστροφής στα ανθεκτικά χαμόγελα. Διεκδικώ τη ζωή που κάποιοι προσπαθούν να μου αφαιμάξουν. Κυνηγώ άτοπες εικόνες που μοιάζουν να απορροφούνται από μια ανεξήγητη γήινη μαύρη τρύπα. Βολτάρω χαρές κρατώντας τες σφικτά απ’το χέρι. Κοιτάζω για σημείο που θα με κρατήσει άσκεφτο, πάνω σε άγονο νησί. Γελοιοποιώ το πρόσωπο του καθρέπτη μου. Στέκω αρόδο σε σκοτεινή βιτρίνα…
Σήμερα ανάμεσα σε θλίψη και στενοχώριας άκουσα αυτό
Για λίγο"έφυγα" με το ταίριασμα των φωνών τους
Για λίγο"έφυγα" με το ταίριασμα των φωνών τους
...και οι μείωση μισθού φαντάζει μηδενική με τα νέα σύν και πλήν και με τα όμορφα στημένα λόγια που περιέχουν ψεύτικες γαλουχίες και όταν μήνες πριν έχει ήδη σταθεί σε χαμηλότερο ύψος,..
Ενώ για τις καθημερινές αυτοκτονίες, λόγος δεν τίθεται. Την καρέκλα χρειάζονται και πατούν επί πτωμάτων. Δεν νοιάζονται. Γ..νοι μισάνθρωποι που δεν τους ακουμπά. Ειναι ξύλινοι. Δεν ρέει τίποτα μέσα τους πέρα της χολής τους. ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΔΩ Ρεεεεεεεεεεε. Τι να κάνεις τη διάσωση της χώρας όταν δεν θα υπάρχουν πολίτες ; Αχαρακτήριστα τέρατα...
Αααα Εμμέλεια.....ένα πανέμορφο όνομα που δεν είχα ακούσει ποτέ και που σήμερα γιόρταζε.
Η απογοήτευση σκαλώνει και τραμπαλίζεται στη ματιά σου. Αφήνεσαι στη παράλογη νίκη τους. Δε λέω να κλειστείς σε ροζ συννεφάκια, λέω να μη κλειστείς σε μαύρα. Δώσε μου ένα χαμόγελό σου και η ζωή θα σου δώσει ότι αξίζει γι αυτό. Δεν είσαι μόνος. Ή έστω δεν είσαι Ο Μόνος. Βρες τις λάμψεις της…, όχι της βροχής, τη σιχαίνεσαι :), της θάλασσας και του γαλάζιου ουρανού σου. Κοίτα ψηλά. Αυτό δε μπορεί να σου το στερήσει κανείς. Κι αν με βρίσκεις φαυλεπίφαυλη απλά αγνόησέ με…
ReplyDeleteΤα μαύρα δεν μου πάνε και προσπαθώ να μη τα’χω πάνω μου, όμως η ρεαλιστικές εικόνες έχουν πάρει άλλο νόημα στις μέρες μας. Κοιτάς να τις βρείς κι ένα πέπλο τις σκεπάζει. Αυτο το πέπλο συμπεριλαμβάνει τη καθημερινότητα όλων μας και που για κάποιους ειναι πολύ σκληρή. Συχνά βρίσκω ομορφιές κι άλλο τόσο τις χάνω. Και σίγουρα δεν είμαι ο μόνος ή και μόνος. Εξαρτάται όμως πως το βλέπει ο καθένας. Η λέξη “μόνος” δεν μετριέται. Το μέγεθος του κάθε συναισθήματος ειναι διαφορετικό στον άνθρωπο. Των αναγκών, το ίδιο κι αυτό. Άλλος νιώθει μόνος ανάμεσα σε κόσμο κι άλλος επιδιώκει τη μοναξιά. Άλλος ειναι αυτάρκης με χιλιοστά του ελαχίστου κι άλλος με τ’άπειρα του κόσμου.
ReplyDeleteΚρίση και αξιολόγηση με το επίθετο που έγραψες ,δεν ξέρω γιατί έκανες και ομολογώ, δεν ήξερα την ακριβή έννοια της λέξης, Αν εσυ ένιωσες έτσι... εγώ δεν θα αγνοήσω τα σχόλιά της καταχώρησης...
Η λέξη «μόνος» δε μετριέται. Ούτε έχει σταθμά. Ο καθείς βιώνει τη μοναξιά του έτσι όπως γνωρίσει βάσει της Σοφίας που κουβαλάει. Αλλά δε το εννοούσα έτσι. Οι ομορφιές της ζωής είναι δωρεάν. Και θεωρητικά τώρα που κάνεις μερικές βουτιές σε πράσινα νερά το αντιλαμβάνεσαι. Και σίγουρα όχι δε σου πάνε τα μαύρα γι αυτό όταν τα φοράς μοιάζουν με ρούχο δανεικό. Ζούμε τις πιο σουρεαλιστικές στιγμές της νεότερης ζωής μας και αυτό δεν είναι ψέμα και η Ελλάδα πάσχει από βαριάς μορφής κατάθλιψη. Απλά ο καθένας μας αποφασίζει αν θα ακολουθήσει το άρμα της ζωής με τα δεδομένα που έχει ή όχι. Θα σου έλεγα πως υπάρχουν και χειρότερα αλλά θα μου την πεις γιατί υπάρχουν και καλύτερα. Το να κοιτάζω το χειρότερο με κάνει να νιώθω ευγνώμων για όλα όσα έχω και το να κοιτάζω το καλύτερο με κάνει να βλέπω που θέλω να φτάσω. Δεν είναι ολιγάρκεια. Είναι σεβασμός σε αυτόν που δεν έχει αυτά που εγώ θεωρώ δεδομένα…
ReplyDelete« …κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας; Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτό σιγή για τους απελπισμένους;»
Χριστιανόπουλος.
ΥΓ. Δεν ένιωσα έτσι. Είπα να με αγνοήσεις αν εσύ με ένιωσες έτσι...
Γνωρίζεις καλά οτι απεχθάνομαι τις συγκρίσεις για τον λόγο ότι απέναντι στ'άσχημα υπάρχουν και τα όμορφα που μπορείς να δείς ή απέναντι στη μιζέρια υπάρχει και η γενναιοδωρία, όπως και απέναντι στο κακό, το καλό. Αντίθετα λοιπόν απο σένα, δεν έχω λόγο να ασχολούμε με το χειρότερο για να βρίσκω την "αγαλλίαση" μου μέσα απο αυτό. Κοιτάζω το χειρότερο μόνο για να γνωρίζω το κόσμο και τον συνάνθρωπό μου και να με κάνει να ενδιαφέρομαι για αυτά...
ReplyDeleteΔεν είπα να βλέπεις τα χειρότερα για να νιώσεις αγαλλίαση, αλλά ευγνωμοσύνη για όσα έχεις. Δεν είναι παρηγοριά να βλέπεις τον άλλον να υποφέρει κι εσύ να σταυροκοπιέσαι και να λες πως ευτυχώς που δεν είσαι στη θέση του! Αυτό είναι μίζερο. Και κάνει τη ζωή μίζερη επίσης. Κι επίσης δε μιλάω για σύγκριση, μιλάω για μια μάτια στον γύρω κόσμο που ο καθένας μας είναι ένα κομμάτι του και τον απαρτίζει. Και σίγουρα δεν είπα πως πρέπει να κοιτάει ο καθένας μας μόνο τη μια όχθη. Είπα απλά να κοιτάζουμε και τις δύο όχθες και τα χειρότερα και τα καλύτερα και να γινόμαστε καλύτεροι μέσα από αυτά όποια και να είναι. Ξύπνησα νωρίς. Έχει πάνω από μιάμιση ώρα. Πίσω μια γουλιά πρωινού καφέ. Καλημέρα σου…
ReplyDeleteΚαλημέρα και σ'εσένα κι ας τελειώνει... επειδή όμως συνεχίζεις να το αναλύεις, έχω να σου αφιερώσω ενα τραγουδάκι με βάθος....
ReplyDeletehttp://www.youtube.com/watch?v=omuQ3bfBCS0
"Πέποιθα στο πνευματώδη αστεϊσμός σου"
Είσαι τρίκακος! Γελάς ε; Έχεις πέσει κάτω από τα γέλια; Πιάνεις την κοιλιά σου; Δε μπορείς να αναπνεύσεις από τα γέλια καλά καλά ; Αφού είσαι αληταριό! Κι επειδή σήμερα θα κοιμηθώ πααααααααααρα πολύ αργά, ξημερώματα μη σου πω, να σε καληνυχτίσω με αυτό:
ReplyDeletehttp://www.youtube.com/watch?v=ZStu-ZZjP3w
κι ελπίζω να μη χρειάζεται να κάνω διευκρίνιση περί αστεϊσμού...
Σα να υποψιάζομαι πως με περιγελάς. Κάποια θέματα όμως πρέπει να'χουν απάντηση σοβαρή... http://www.youtube.com/watch?v=WoEqsZ5mWSo
ReplyDeletehttp://www.youtube.com/watch?v=FcM0ieJJrbA
ReplyDeleteΕίναι το τελευταιο κομματι που ακουσα γι απόψε..
Καληνύχτα...