Βρέχει.
Απο εχθές το απόγευμα.
Στο σώμα μου υπάρχει ένας χορός ενοχλήσεων.
Απο εχθές το απόγευμα και αυτός.

Την μηχανή μου την έχω σχεδόν παροπλίσει στο υπόγειο γκαράζ, καιρό τώρα. Χιλιόμετρα στο αυτοκίνητο γράφονται αδιάλειπτα και εκείνη αναμένει σιωπηλά την καθημερινή μετακίνησή της. Κάπου αλλού πιά. Σε κάποιον άλλον χώρο. Σε κάποια άλλη άσφαλτο...

Γράφω όπως πάντα, ανάκατα.
Το χθεσινό βράδυ όμορφο. Η τρέλα δυο κοριτσιών στην σκηνή. Μές την μουντάδα των καιρών κάποιοι συνεχίζουν να χαμογελούν.
Κοιμάσαι... τούτη την ώρα πρέπει να κοιμάσαι...