19:00 αισιοδοξίακοίτα πόσο γαλάζιος φαίνεται ο ουρανός, ανάμεσα στην λευκή ασχήμια των πολυκατοικιών.... βαθύ γαλάζιο...
καθαρό μπλέ.
Τι πανέμορφη εικόνα. Τι γαλήνη.
και το βράδυ γίνεται μώβ... ο ήλιος πέφτει αργά πίσω απο τα βουνά, και η παλέτα του ουρανού παίρνει φωτιά... είπε η Λεμονιά.
μά...
ήδη κάπου, ο ουρανός ξεκίνησε να αλλάζει χρώμα.
Να γκριζάρει. Να μαυρίζει.
Η καπνιά να πνίγει το φώς, να πνίγει την ανάσα μας.
Κάπου ξεπήδησαν φλόγες...
19:00 2007
η συζήτηση...
κοίτα πόσο "σταχτερός" φαίνεται ο ουρανός, ανάμεσα στο όμορφο λευκό των πολυκατοικιών.... βαθύ γκρίζο... σαν στάχτη απο σιγοκαιγόμενο ηφαίστειο.
και το βράδυ γίνεται κόκκινος... το σκοτάδι πέφτει και μένει η λάμψη της φωτιάς, κυριολεκτικά πιά... είπε η Λεμονιά.
Κάπου συνεχίζουν οι φλόγες...
Τα χρώματα του ουρανού είναι πιο όμορφα χωρίς το ανθρώπινο χέρι...Ανάλογα με το χρώμα της Δύσης οι παππούδες σχολιάζουν τον καιρό της επόμενης....Τα χρώματα μιας καμένης δύσης σίγουρα προμηνύουν θλιβερό μέλλον....
ReplyDeleteΚάθε χρόνο μια από τα ίδια.
Τα χρώματα του ουρανού... ποιός είναι εκείνος που δεν ονειρεύτηκε, δεν ταξίδεψε, δεν εμπνεύστηκε, βλέποντάς τα ?
ReplyDeleteΤο πάθημα δυστυχώς δεν γίνεται μάθημα. Αραγε πόσο ακόμα θα ταξιδεύουμε ?
ο περιορισμός της ανάσας συνεχίζεται...
ReplyDelete25-6-08 13:00 Γλυκά νερά-Υμμητός
... λίγο μακρύτερα μου, φλόγες ξεπηδούν