Εχθές το βράδυ ένα αστέρι είχε φωλιάσει στο καθιστικό και μου'κανε παρέα.
Του πρόσφερα φρούτα και κρασί και το'βαλα να καθήσει μπροστά στο τζάκι.
Ζήτησα να μάθω γι'αυτό.
Μου είπε πολλά.
Μίλησε για τον δικό του κόσμο. Για τον ουρανό.
Για τους φίλους του. Για τ'άλλα αστέρια.
Μίλησε για ταξίδια αστρικά. Ταξίδια ονειρεμένα.
Για κόσμους διαφορετικούς. Κόσμους παραμυθένιους.
Για πλανήτες κρυμμένους απο ανθρώπων ματιά.
Για τον έρωτα των αστεριών.
Τον έρωτα της φύσης και των κοσμικών φάρων τ'ουρανού.
Για ιστορίες μαγικές απο καρδιάς καμωμένες.
Για λίγο, αστερόσκονη στον χώρο σκόρπισε και μπόρεσα να περιπλανηθώ και εγώ στις ιστορίες του.
Μαζί ταξιδέψαμε και συναντήσαμε ονειρικά τοπία στου απέραντου τους τόπους.
Μαζί γυρίσαμε στου γαλαξία τις άκρες.
Όμορφα ήταν... απολαυστικά.
Σ'ευχαριστώ μικρό μου.
