Ένα στολίδι πορτοκαλί βγήκε στους δρόμους ψάχνοντας κάποιο ταίρι, μα οι μέρες ήταν παγερές και στάθηκε μονάχο. Έμοιαζε η θωριά του θλιμμένη, όμως ακόμα και μόνο, είχε την ευχαρίστηση να ρουφά τον παγωμένο αέρα και να παίρνει ανάσες. Και αυτό ήταν ζωή για στολίδι που επί μέρες κλεισμένο σε κουτί, έκανε δειλά την εμφάνισή του σε μέρες γιορτινές. Ο παγωμένος αέρας ήταν πάντα κάτι που του άρεσε…
Δεν το ενοχλούσε που οι άλλοι δεν το κοιτούσαν, που κάποιοι πέφταν πάνω του αδέξια, που γλιστρούσε στα παγωμένα μονοπάτια, ένιωθε ελεύθερο.
Αυτή ήταν η αίσθηση της ημέρας. Μπορεί τα δάκτυλα “να’σπάσαν” στο πέρασμα του -1 κελσίου αλλά η χαρά της ελευθερίας και του καθαρού αέρα στα πνευμόνια ξεχνούν τα πάντα. Για έναν περίεργο λόγο αυτές οι χρωματιστές παγωμένες διαδρομές έχουν συνδυαστεί με Χριστούγεννα στο κέντρο της Αθήνας, χρόνια τώρα.
George Bitsikas Ft. Baby Queen - My chosen soulmate
:)
ReplyDeleteυπομονή...
Μπααα μου άρεσε σου λέω. Την βρίσκω να οδηγώ στην παγωνιά. Ειναι ακριβώς αυτο που γράφω.
ReplyDeleteκαλέ...για τα Xριστούγεννα λέω υπομονή... :))
ReplyDeleteAπό το πρωί σήμερα έχεις λαλήσει...
Υ.γ. καμμιά λύση και για το βουντού που μας κάνανε?
Καλημέρα! Μου άρεσε που το στολίδι είναι πορτοκαλί! Μίλησε μέσα μου κατευθείαν! :)))
ReplyDeleteΓια τα βουντού μια ειναι η λύση, φωτιά σε όσα σε πληγώνουν.
ReplyDeleteΧαίρομαι @iris για το χρώμα σου. Κι εγώ το διάλεξα για να έχω την χαρά μαζί σε κάθε μου ταξίδι.