Κυλά ο χρόνος παίρνοντας μαζί του παλιές φωτογραφίες και η ζωή αφήνει πίσω, αργά, τις παλιές της αγάπες.
'Ενα νέο κομμάτι αυτής θα αναλάβει τον δικό της ρόλο.
Καρδιές γύρω μου σημαντικές.......περισσότερες απ'ότι έβλεπα.
Κούραση νιώθει το κορμί.
Στην σκέψη διαρκώς εκείνη.... και νούμερα
Μικρές υπολογιστικές πράξεις ψάχνουν την επόμενη κίνηση των πλανητών.
Κάποιοι στίχοι πανέμορφοι μου έρχονται στον νού καθώς έγραψα τα παραπάνω....
Άστρο τον Ήλιο έκανε, φεγγάρι τη Σελήνη
Θαρρώ πως είν' ακόμα εκεί ψηλά
Και συναντιούνται στα κλεφτά λίγο μετά τη δύση
για ένα φιλί στα πεταχτά
Μα ο Ήλιος βλέπεις δε μπορεί μόνη να την αφήσει
κι ολονυχτίς φωτίζει την ξανθή της ομορφιά
.......σιωπώ
τα λόγια ετούτα τα έγραψε κάποιος που σίγουρα είχε την δική του Σελήνη
τα δανείζομαι για λίγο Μανωλάκη να τα δώσω στην δική μου..... σε ευχαριστώ
Kαλή σου μέρα!
ReplyDeleteΔεν ξέρεις πόσο χαίρομαι...:)
Tέλος στις παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες... οι "νεοι καιροί" προστάζουν τον "νέο" εγχρωμο τύπο... που είναι πιο ελκυστικός...
Ομως ελπίζω να μην ξεθωριάσουνε γρήγορα τα χρώματα και γίνει και κείνη μια παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία...
Το ελπίζω ολόκαρδα...για σένα
Nα'στε πάντα καλά και συ κει εκείνη...:)
Α.Μ
Στον καθρέπτη μου αντικρίζω πρόσωπα χαμογελαστά και τα θέλω όλων... χαίρομαι και εγώ γι'αυτό.
ReplyDeleteΣ'ευχαριστώ Αnima... ξέρω ότι το πιστεύεις... καλή συνέχεια μας.
Το πρωινό βλέμμα σταματά πάνω σε αυτές τις λέξεις... όμορφες λέξεις
ReplyDeleteάποψε να μη κοιμηθείς, παρά να καρτερήσεις