Ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στον ουρανό

Έρχονται στιγμές που θέλω να πώ τόσα, μά ο χρόνος με κρατά μακρυά.
Κάθομαι να γράψω. Τίποτα. Τα πλήκτρα αόρατα. Σαν να εξαφανίσθηκαν τα μαύρα στοιχεία απο πάνω τους.
Μόνο μία τελεία μου θυμίζει την παρουσία σου.
Πιάνω το μολύβι μου... αυτό που με βοηθά πάντα. Στίγματα δημιουργούνται στην προσπάθεια της γραφής... τελείες.

Στον νού μου συνεχώς πανέμορφες εικόνες που δεν μπορούν να αποτυπωθούν σε κανένα χαρτί ίσως και σε κανέναν καμβά. Δεν ξέρω, θα το προσπαθήσω...
Εικόνες που είχα και έχω την τύχη να της ζώ.
Στιγμές που μένουν για "πάντα".
Η κάθε μία με την δική της ομορφιά, δύναμη, αίσθηση.
Να γεμίζει ο χώρος ευτυχία.
Να πλημμυρίζει ο αέρας φωνές και γέλια. Να μας βλέπουν οι περαστικοί και να γελούν κι εκείνοι. Να μας ακούν τα πουλιά και να γελούν κι εκείνα.

Ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στον ουρανό του προσώπου σου....
Ψυχή.