Και ειναι τα χέρια μου αυτά που γράφουν ασυναρτησίες
και όχι του μυαλού μου οι διαδρομές.
Αν τις ακολουθούσαν τούτες τις ώρες,
θρύψαλλα θα γίνονταν οι βράχοι και
τα κομμάτια τους θα κρύβονταν σε αφήλιες γωνιές.
Αν τις ανακαλύπταν, άρθρα ίσως γράφαν
για ξεχασμένους δρόμους του πυρός.
Και αν πάλι αφήνονταν στου νού την τρέλλα,
σημάδια ολόγυρα θα ελάμπαν,
να μη χαθεί, να μη πλανηθεί,
απ’την σιωπή και τη λευκή ζωή μου.
Ludovico Einaudi - Primavera
φωνάζει, πολλές φορές η σιωπή
γίνεται κρότος...
σπάει...
