Μέσα μου κενό.
Το σήμερα διαφορετικό απ'το χθές.
Κι όμως... η ουσία παραμένει ίδια.
Κοιτώ μα δεν βρίσκω αφορμές.
Κάθεσαι.
Κάποιος στο ψιθυρίζει.
Η ψυχή σοριάζεται.
Χάνεις τον χρόνο... τον αέρα.
Το δωμάτιο σε πνίγει.
Τα λόγια ξεφεύγουν σαλεμένα, χάνουν το νόημά τους.
Τα μάτια κλείνουν υγρά.
Οι σκέψεις ανάκατες.....
Τίποτα δεν αλλάζει
ReplyDeleteψευδαίσθηση όλα
δωμάτιο στον χρόνο η καρδιά
να λαχταρά χωρίς να γεύεται,
να ζει για να ονειρεύεται
πως λεύτερα πετά,
πως αγαπά...
Καλώς σε βρήκα, ναυαγέ.
Καλό μήνα :)
Καλώς ήρθες
ReplyDeleteψευδαισθηση ολα όντως... μια στιγμή στον ατέλειωτο χρόνο... μά η ψυχή ενός μικρού παιδιού δεν έχει προλάβει να ονειρευτεί...
Aτακτες σκέψεις?
ReplyDeleteΚΑΘΟΛΟΥ!
Ατάκτως ερρημένες...ΝΑΙ!
και έτσι πρέπει...
Μέσα από το Χάος έρχεται η Τάξη...
άτακτες σκέψεις : σκέψεις που δεν βρίσκονται σε τάξη... η συνώνυμη όψη της δικής σου ορθής άποψης.
ReplyDeleteΕλληνική γλώσσα...