8.7.08

παιχνίδι είναι η ζωή

...συμφωνώ.
Επικίνδυνα για το μυαλό τα περασμένα.
Η θλίψη μπορεί να είναι παράγων της νοσταλγίας
ωστόσο...
δεν κουράζομαι να θυμάμαι.
Nα θυμάμαι ανθρώπους που αγάπησα
που φίλησα
που ερωτεύθηκα... που φίλιωσα μαζί τους.
Ανθρώπους που κολυμπήσαμε μαζί σε δακρυστάλαχτα ποτάμια,
που περπατήσαμε αιματόβρεκτους δρόμους,
που ονειρευτήκαμε κάτω απ'το ίδιο φεγγάρι.
Δρόμους και ποτάμια που πλάσαμε οι ίδιοι.
Φεγγάρι που ζωγραφίσαμε στον δικό μας ουρανό.

Δεν σταματώ να ελπίζω.
Να ελπίζω σε ένα αντάμωμα
σε μια άσκοπη συνάντηση...
συνάντηση που θα σβήσει επιθυμίες.
Συνάντηση ρίσκου
Γιατί παιχνίδι είναι η ζωή.

Ουτοπία ?
Πρώτα η ζωή.
Τι σημαίνει ?
Δεν είναι μεμπτό είπες

...παιχνίδι είναι η ζωή... άς την εξαπατήσουμε...!

απάντηση σε μια συμπορευόμενη παρουσία

4 comments:

  1. Είπε εκείνη:

    "H ζωή είναι ένα παιχνίδι... ένα παιχνίδι για τολμηρούς... όχι όμως για ζαβολιάρηδες..." ;)

    ReplyDelete
  2. κι απάντησε εκείνος:

    ...θεωρείς ?

    ReplyDelete
  3. τόσο όμορφο να ελπίζει κανείς....

    ευχούλα, ν' ανταμώσετε....

    στο ίδιο φεγγαράκι, σαν παιχνιδάκι.....

    να έχετε ένα όμορφο βράδυ!!!!!!!!!

    ReplyDelete
  4. και ποιος δεν ελπίζει ?
    Η ελπίδα μας κρατά, κι εκείνη είναι που μας στέλνει στο φεγγάρι... σαν παιχνιδάκι...
    Σ'ευχαριστώ

    ReplyDelete