Θέλησα να ζωγραφίζω... να αποτυπώνω.Ξεκίνησα μόνος.
Αυτο αποζητούσα... το είχα ανάγκη.
Εβαλα χρώμα...
μπλέ κοβαλτίου... λευκό τιτανίου
κάπου κάπου και λίγο πράσινο.
Εβαλα κρυφά "γράμματα".
Κάπου έκρυψα την καρδιά μου.
Σε μιά γωνιά την φωνή μου.
Μέσα στο μπλέ τα θέλω μου,
στο λευκό τις αγάπες μου.
Το αποτέλεσμα όμορφο.
Εδωσα μια πρόσκληση.
Την δέχθηκες.
Μου έκανες συντροφιά.
Σου έδωσα χρώματα...
μου έφτιαξες αποχρώσεις, θέματα να χρωματίσω...
ελπίδες να φτερουγίζουν γύρω απ'τον καμβά,
ανάσες να με κρατούν.
Ξάφνου εμφανίσθηκαν κι'άλλοι
ευγενικοί, καλοσυνάτοι
Καθόλου άσχημα, σκέφθηκα.
Μια παρεούλα.
Πάντα όμως είχα μια ανησυχία... απ'την αρχή
Θα με συναντήσει στις βόλτες της ?
Πάντα όμως χαιρόμουν στην σκέψη... απ'την αρχή
Θα βρεθούμε τάχα ?
...πνοές...
Πανέμορφο!
ReplyDeleteΕκεί είναι η ομορφιά ναυαγέ...στην προσμονή, στην ελπίδα, στο όνειρο...
ίσως σε κάποια από τις καλοκαιρινές σου αποχρώσεις συναντηθείτε και τότε όλες οι πνοές θα αποκτήσουν το χρώμα εκείνο που θα έχει γεννηθεί από τη μαγεία της στιγμής
μπορεί άραγε ο νούς να συλλάβει την μαγική έκρηξη που θα προκαλέσει η αντανάκλαση αισθημάτων μιας τέτοιας αντάμωσης ?
ReplyDeleteΦαντάζεσαι οργασμό χρωμάτων ?
Σ'ευχαριστώ
Τα λόγια περιέχουν μια αντίφαση... Ηθελημένα. Αλλωστε δεν είναι τίποτ'άλλο απο απλές σκέψεις που καταγράφω.
Ο λόγος ύπαρξης της πνοής πρέπει να δικαιολογηθεί... μου το χρωστώ !
... μα μπορεί κάθε μέρα να είναι , να είστε στις βόλτες της...
ReplyDeleteξέρετε πόσες φορές δεν βλέπουμε.....
αλλά τα χρώματα πάντα είναι εκεί.....
Μια μαργαριτούλα αφήνω για σας.....
Καλή μέρα να έχετε!
Εκεί, στις λεπτές αποχρώσεις των συναισθημάτων κρύβονται οι πνοές, οι μικρές ανάσες της καρδιάς που αδυμονεί, περιμένοντας να γευτεί το αντάμωμα των βλεμάτων, το άγγιγμα που θα ριγήσει τις αισθήσεις, τη φωνή που θα καταλαγιάσει όλες τις ανασφάλειες του κόσμου...
ReplyDeleteΓλυκιά προσμονή η αγάπη... γλυκιά και βασανιστική.
Καλό σου απόγευμα :)
γλυκιά και βασανιστική... έμορφη όταν είναι υγειής, όταν το λευκό χρώμα αγκαλιάζει κάθε ανάσα... κατακλύζει κάθε σπιθαμή του κορμιού.
ReplyDeleteΟ κόσμος όλος είναι τα χρώματα... Ευχαριστώ για την γλυκιά μαργαρίτα
Καλή εβδομάδα
Γέμισε με την παρουσία της χρώματα την παλέτα σου, κι αυτό είναι ήδη το δώρο της...
ReplyDeleteΝα θυμάσαι να αφήνεις πινελιές,πετραδάκια από τη διαδρομή σου, κι ένα νήμα. Τη μια άκρη κράτα τη στα χέρια σου, την άλλη άστη στην ψυχή της. Και πάρε κι εσύ το δρόμο προς αυτή. Κι ίσως τότε οι βόλτες σας συμπέσουν!