Απορία της Εφης πρίν λίγες ημέρες στην ραδιοφωνική εκπομπή της :
Στη θέα μιάς εικόνας, μπορεί η σκέψη να παγώσει και οι λέξεις να εξαφανισθούν ;
Και βέβαια απαντώ με σιγουριά.
Εστω και για δέκατα του δευτερολέπτου μπορεί να συμβεί.
Συνέβη τότε που σε πρωτοφίλησα και χάθηκα...
τότε που σε πρωταντίκρυσα και θυμήθηκα...
τότε που θάλασσα ξεπετάχθηκε απ'τα μάτια και έλιωσα...
... ακόμα και τότε που είπαμε το αντίο και πόνεσα...
και τότε που έχασα τους αγαπημένους μου ανθρώπους και λύγισα
Μια στιγμή περιμένω ακόμα...
...συνέβη τότε
ReplyDeleteπου οι λέξεις κρύφτηκαν ντροπιασμένες γιατί
ένιωσαν το "λίγο" τους..κι ήταν
η εικόνα σου που τις είχε "αδειάσει"!
κι έμεινε η ματιά μου
να χάνεται στη μορφή σου...
...χωρίς λόγια...
anonymous = blue orizon
ReplyDeleteγεια και χαρά
...κι έμεινε η ματιά μου
ReplyDeleteνα χάνεται στη μορφή σου...
Δεν είναι η ταύτιση του θεατή με τον ήρωα, είναι οι ίδιες οι εικόνες των ματιών και της ψυχής μας...
Φταίει το μπλέ χρώμα που αγαπάμε.
καλό απόγευμα
Αυτές οι στιγμές, αυτές οι παγωμένες, που τίποτα δεν κινείται μέσα, είναι η κινητήρια δύναμη για όλη τη συνέχεια! Αφετηρία είναι για κάθε σκέψη και λέξη που ακολουθεί...Αυτές οι παγωμένες εικόνες! Μα αν δεν είχαμε κι αυτές...
ReplyDelete...δεν θα'χε "σθένος" η εικόνα
ReplyDeleteΚαλημέρα