Κοιτάζωντας τον ουράνιο κόσμο απο εδώ κάτω,
όλα φαίνονται ένα άπιαστο όνειρο.
Κι αυτό το φεγγάρι...
τόσα χρόνια, σχεδόν κάθε μήνα, η ίδια εικόνα,
... κι όμως η λαχτάρα υπάρχει ακόμη.
Ρίξε μια σκάλα στο φεγγάρι ν' ανεβώ
όλα τ' αστέρια σου ν' ανάψεις για να δω
πού έχει πάει πού γυρνάει
θέλω απόψε να τη βρω
να της μιλήσω να της πω την αγαπώ
όλα φαίνονται ένα άπιαστο όνειρο.
Κι αυτό το φεγγάρι...
τόσα χρόνια, σχεδόν κάθε μήνα, η ίδια εικόνα,
... κι όμως η λαχτάρα υπάρχει ακόμη.
Ρίξε μια σκάλα στο φεγγάρι ν' ανεβώ
όλα τ' αστέρια σου ν' ανάψεις για να δω
πού έχει πάει πού γυρνάει
θέλω απόψε να τη βρω
να της μιλήσω να της πω την αγαπώ
...μια ομορφιά στο σύμπαν κι ο τρόπος που εκφράζεις τα συναισθήματά σου...μια ομορφιά κι ότι σε εμπνέει.
ReplyDeleteΤίποτα δεν είναι "άπιαστο"...ότι δεν μπορούμε να αγγίξουμε με τα χέρια, μπορούμε πάντα να το αγγίζουμε με τη καρδιά μας...
γεια σου ναυαγέ.
blue orizon
...μια ομορφιά η παρουσία αγαπημένων γύρω μου.
ReplyDeleteΚαλό βράδυ ορίζοντα.
Η παρέα όλων εσάς με βοηθά.
Η λαχτάρα για το φεγγάρι είναι γιατί έχει μια αθέατη πλευρά... αυτή κατά βάθος μας ιντριγκάρει... και το γεγονός ότι ίσως δε θα τη δούμε ποτέ...και θα μείνουμε με την απορία...
ReplyDeleteΕίναι εξίσου όμορφη με αυτή που βλέπουμε?
Είναι ελεύθερη ή έχει κατακτηθεί από κάποιον άλλον?
Καλή σου νύχτα ναυαγέ :)
Όμορφη συννεφιά χθες για να ρίξεις σκάλα στον ουρανό...
ReplyDeleteόμως θα της το είπατε?
καλημέρα σας απ' την ομορφιά του σύμπαντος
Genna & Ορίζοντα, καθετί άπιαστο παραμένει τις περισσότερες φορές και όμορφο.
ReplyDeleteΕίναι επίσης ωραίο να γράφεις, να μιλάς, να ζωγραφίζεις, δίχως την παρεμβολή της θέλησης. Κάποιος, κάτι, σου έχει δώσει αυτό το δικαίωμα... να εμπνέεσαι.
Όχι... η σύγχυση που έγραψα παρακάτω, ο λόγος.
Πολλές φορές τα μάτια μιλούν απο μόνα τους.
Ω! να ξέρατε πόσο συμφωνώ.....
ReplyDeleteκι ας τρομάζουν πολλοί με το λόγο
μεταφορικό ήταν το «της» το είπατε
μέσα στους μονολόγους μας, λέμε....
Ναι! λένε τα μάτια....