!...!

... δεν ξέρω τι θα γράψω...
έτσι...
ήθελα να μπώ να γράψω.

Μάλλον ο Οκτώβρης κάτι έκανε απο εχθές.
Ενα συνοθύλεμα σκέψεων.
Ενα συνοθύλεμα αισθημάτων. Ενα περιέργο αίσθημα λύπης.
Απο πού ;
Ισως δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι οι ημέρες του καλοκαιριού πέρασαν.
Ισως τελικά δεν αντέχω αυτή την λύπη του ουρανού τις τελευταίες ημέρες.
Ισως τα πολλά θέματα στην εργασία μου.
Ισως πάλι και εσύ... εσύ που βάλθηκες να με τρελάνεις.
Που τα γλυκά σου χείλη με αναστατώνουν.
Το άγγιγμά τους, σαν αεράκι γλυκό. Μια ανάσα πρίν το τέλος.
Και το πρόσωπό σου...
... έξω άρχισε να βρέχει. Σιγά σιγά. Θέλει να μου κάνει παρέα στις σκέψεις μου.
Σκέψεις αόριστες... χωρίς ίσως λογική.
Θα περάσει σκέπτομαι.
Θα περάσει...


Ενα όμορφο τραγουδάκι που άκουσα εχθές - It's my life