...Και μέσα σ'όλα, η χρηματοοικονομική κρίση και η ψευτιές των διοικούντων.........
Κούραση, αηδία, απελπισία, οργή, ντροπή για αυτό τον τόπο.
Γιατί η πραγματικότητα πέρα απο τα αγαθά αισθήματα των ανθρώπων είναι σκληρή.
Ειναι σκληρό να βλέπεις να σε πουλάνε όλοι αυτοί που έχουν τα ηνία στα χέρια τους. Άλλωστε πάντα αυτό γινότανε... και προσωπικά δεν με πούλησε κανείς, γιατί δεν στηρίχθηκα σε κανέναν
Ειναι σκληρό να βλέπεις ενα αβέβαιο μέλλον. Οχι για εμάς αλλά για τα παιδιά μας.
Ειναι σκληρό να βλέπεις την γή να καταστρέφεται, και κανείς να μη δίνει ουσιαστική σημασία.
Είναι σκληρό να δίνεις αγώνα μια ζωή ολόκληρη για να έχεις ένα άσχημο τέλος...
Ειναι σκληρό να ζείς σε τούτον τον αιώνα.
Είναι λυπηρό για τον ίδιο τον άνθρωπο να καταστρέφει και να αυτοκαταστρέφεται.
Είναι σκληρό να ζεις ...
ReplyDeleteΕίναι σκληρό να ζεις στην Ελλάδα του 21ου αιώνα και να έχεις παιδί...
Είναι σκληρό να νοιώθεις αβεβαιότητα και το μέλλον του.
Ολα όσα κάνεις φαίνονται τόσο μάταια όταν είναι το "σχέδιο οργανωμένο".
Οταν τα "εγκλήματα" γίνονται προμελετημένα...
Σου το'χω πει? Επαψα πλέον να ψηφίζω.
Οτι και να κάνω εγώ ΑΥΤΟΙ θα βγουν...
συγνώμη...(ο δαίμων του ανάδρομου ερμή..) ήθελα να πω: αβεβαιότητα για το μέλλον του.
ReplyDeleteΕγώ σου το΄χω πεί ? Δεν θα πάψω να ψηφίζω. Θέλω να έχω το δικαίωμα να μιλώ και να βρίζω χωρίς "ενοχές". Το εγκλημα είναι προμελετημένο και προγραματισμένο με ακρίβεια, αλλά θα ήθελα να υπάρχει λίγο αντίσταση... (στον κόσμο μου ε?)
ReplyDelete23:40 γυρεύοντας στον ψηφιακό κόσμο διάφορες πληροφορίες, κάνω μια στάση εδώ.
ReplyDeleteΚάποιοι-ες καθηλώνονται στο χαζόκουτο (λεπτό πιά) γιατί ξεκινάνε νέες σειρές. Κάποιοι άλλοι ακόμα δουλεύουν.
Τα χρηματιστήρια κλωνίζονται, οι τράπεζες το ίδιο. Θαρρείς ότι μόλις ξεκίνησε το παιχνίδι τους, με εγγυημένο τον νικητή.
Εμείς κάνουμε περιβαλλοντολογικές συμφωνίες. Κάνουμε επίσης και αγορές. Είχαμε κάτι χρήματα στην άκρη και είπαμε να τις κάνουμε.
Τόσα σενάρια γύρω μας. Ο κόσμος λές και φτιάχτηκε για λίγους. Τους εκλεκτούς.
Κάποιοι θέλουν να εξαφανίσουν την ιστορία δεκαετιών στον αγαπημένο μου σύλλογο... άσχετο μά βρώμικο.
Μή με πάρεις μετά τις 22:00... μόνο αν είναι ανάγκη είπες. Σήμερα μ'έκανες και γέλασα. Είχες και εσύ τα προβλήματά σου, αλλά όπως λές με βλέπεις και τα ξεχνάς.