Monteverdi - Pur ti Miro
.... φαντάζομαι....... ή μπορώ να πώ ονειρεύομαι με τούτη την μουσική........ να'μουν, έτσι ώρα πρωινή, σε θάλασσα δίπλα, μόνος, αγναντέυοντας τον ορίζοντα, έχοντας στο χέρι το μολύβι μου, το κάρβουνο, μια κούπα ζεστό ρόφημα κι ένα τσιγάρο....!!!! μά τι λέω, δεν καπνίζω........ να σκιτσάρω μορφές, λέξεις, την πρωινή φωτογραφία της θάλασσας.... εσένα.
Και έτσι να με βρεί το μεσημέρι. Με χαρτιά διάσπαρτα παντού που άλλοτε ήταν κενά, λευκά, μά τώρα με διάφορα περίεργα σχήματα γεμάτα να μου λέν να ξεφύγω, και να μου ζητούν επίμονα λίγο χρώμα....... αδυνατώ...
... αρνούμαι...
...σχεδόν μεσημέρι. Χωρίς διάθεση
ReplyDeleteνα διακόψω το όνειρό σου (μακάρι να σκιτσάρεις ακόμα δίπλα στη θάλασσα...Εκείνη..) σου αφήνω ένα
τραγουδάκι..(οι "τύποι" είναι "χαμένοι" στο video clip, αλλά το τραγούδι έβρισκε πάντα στόχο..)
http://www.youtube.com/watch?v=8col1_qP3_0
Ναυαγέ (μου)..μη χάνεσαι στο γκρίζο
..στο γαλάζιο των ονείρων... ναυάγησες...
μπλε ορίζοντας
λάθος τραγούδι σου έβαλα..
ReplyDeleteαλλά δεν πειράζει...(πειράζει;)
άκουσε και το σωστό
http://www.youtube.com/watch?v=mCUJ_IVQ-Go
μπλε ορίζοντας...ξανά
καλημέρα είπα;
τι να πειράξει ορίζοντα μου. Αγαπημένα τραγούδια και τα δύο.
ReplyDeleteΜε βρήκες μέσα σ'αυτούς τους στίχους.
"Βαδίζω μαζί σου σε ζωγράφων αυλή
όμως το νιώθω ότι θέλεις να φύγω
κι αν βρίσκομαι μόνος σε μια ξένη γης
συνήθισα να είμαι μόνος
Ποδήλατα οι σκέψεις δίχως φρένα κι αυτές
πηγαίνουμε πάντα άκρη στην άκρη
για να συναντήσουν βραχνούς εραστές
πνοή να τους δώσουν και δάκρυ
...σε μιαν άκρη...
Καράβια μπροστά μου τυφλοί στεναγμοί
βαμμένοι στα γκρι με κοιτάνε
χωρίς να ρωτήσουν πετάνε σχοινί
και πιο μακριά σου με πάνε
Κάτι με σφίγγει θα με λιώσει θαρρώ
όμως μωρό μου πρέπει να φύγω
είν' ο χορός μου μιας πόρνης χορός
μόνο που αξίζει πιο λίγο
...πιο λίγο...
...είν' η αγάπη..."
Σε ζωγράφων αυλή βρίσκομαι, καθώς περνώ απο εσάς.
αδυνατώ και αρνούμαι, όμως θα ήθελα.....
ReplyDeleteκαλημέρα!!!!!!!
*η μουσική βοηθάει στο φευγιό του νου...
.... θα ήθελα....
ReplyDeleteαλλά ?
μπορώ ?
τολμώ ?