8.10.08

Χαμένη αθωότητα


Να εδώ!
Σ΄ αυτό το γνώριμο εδώ,
μ΄ ένα βλέμμα θολό,με παρόν αδειανό
μια φιγούρα που τρέμει.
Κι΄ εσύ εκεί,σε μιαν άλλη εποχή
μια κραυγή ενοχής,
κι ένα δάκρυ που άθελα τρέχει. *

Ξανά εδώ.
Μ'ένα μπλέ χρώμα να με κυνηγά.
Με μία σκέψη να με κυνηγά. Πότε ?
Και με μία απορία ακόμα.
Μπορεί η σκέψη να καλύψει το κενό που αφήνει η έλλειψη χρόνου για συνάντηση με αγαπημένους ?
Βάζω λίγο λευκό για να γίνει γαλάζια η σκέψη. Μα η απορία μένει.
Αναμειγνύω κάποιο άλλο χρώμα... κάποιο άγνωστο που ανακάλυψα πεταμένο σε μία μικρή γωνιά του μυαλού.
Για μια στιγμή αναρωτιέμαι αν υπάρχει χρώμα που δεν έχουμε δεί.
Εχει απόχρωση ουράνια. Ενα ακατανόητο μπλέ και ροδανιλίνης.
Η ανάμειξη θαρρείς και έφερε στην επιφάνεια την εικόνα σου.
Η απορία προσπαθησε να βρεί διέξοδο στον νού. Μα δεν τα κατάφερε ξανά.
Είναι δύσκολο σου απαντώ με μεμιάς.
... θέλω η σκέψη μου να κυλήσει μπρός σου, και να σου κρατά συντροφιά όταν την ζητήσεις...

Λοιπόν εδώ!
Σ΄ αυτό το άγνωστο εδώ,
με ματιά καθαρή να κοιτάζω μπροστά
τη ζωή σαν δραπέτης.
Κι΄ εσύ αλλού, σε συννεφάκι καπνού,
μια σιωπή με τυλίγει
και μια σκέψη κρυφή με τρελαίνει.
*


                                       *Τσακνής, Δάφνη Πανουργιά - Χαμένη Αθωότητα

6 comments:

  1. Όμορφο, πολύ...

    ο χρόνος?

    θα βρεθεί... τα χρώματα θεία.....

    Καλή-Μέρα!!!!!!!!

    ReplyDelete
  2. Κυνηγάνε και τα χρώματα εκτός από τις σκέψεις?
    Δε το'ξερα :(
    Και καλά τα χρώματα τα κλείνεις στο κουτί τους...με τις σκέψεις τι γίνεται?
    Γιατί ούτε στο κουτάκι μπορείς να τις κλείσεις ούτε να περιμένεις να ξεθωριάσουν μπορείς...
    Καλή συνέχεια!

    Α.Μ

    ReplyDelete
  3. σαν περιστέρι ήρθα ως εδώ
    για να σου αφήσω άλλη μια
    καλημέρα...
    από χθές όμως ζηλεύω το
    χρώμα που έντυσες το λουλούδι σου..
    ζωγραφίζεις όμορφες σκέψεις!

    μπλε ορίζοντας

    ReplyDelete
  4. Δεν είναι οι σκέψεις που ζωγραφίζει.

    Ζωγραφίζει αισθήματα.

    Αυτά "ντύνονται" με χρώματα... οι σκέψεις "ντύνονται" με μνήμες, με νότες, με εικόνες...

    Α.M

    ReplyDelete
  5. Ευθύνη φέρει εκείνο το ξεχασμένο "χρώμα" που έχουμε όλοι μέσα μας, ορίζοντα.
    Και ναί κυνηγάνε τα χρώματα. Βάλε στην σκέψη σου Anima, λίγο απο αυτά και θα δείς τις αποχρώσεις να ξεπηδούν αλαφιασμένες... σίγουρα το γνωρίζεις.
    Με τις σκέψεις ? Το περισσότερο που έκανα ήταν να φτιάξω τούτη εδώ την σελίδα για να της πετώ μέσα.
    Και ο χρόνος ? Γέννα μου χρόνο Genna γιατί μου είναι τόσο λίγος.

    Καλημέρα σε όλες σας και απο εδώ.
    Το λουλούδι δικό σας, για ένα όμορφο πρωινό.... και για άλλες δύο. Για Εκείνη και για την άλλη την Βόρεια που με παιδεύει...

    ReplyDelete
  6. ξεκινάς λοιπόν να γράψεις κάτι και διάφορα άλλα σου αποσπούν την προσοχή και δεν τελειώνεις ποτέ.
    Απάντησες όμορφα Anima. Ευχαριστώ

    ReplyDelete