μ’ ένα σου νόημα λύσε όλα μου τα μάγια

κι έτσι λοιπόν ταξίδεψε...
έφθασε ώς εδώ...
... έκανε τον απολογισμό του,
δεν βρήκε μέσα του τίποτα,
ένα κενό μόνο και σκόρπια βότσαλα
... έκανε να τα πετάξει,
μα σκέφθηκε το κενό και θέλησε να το γεμίσει.

...άρχισε να χτίζει...
έβαλε κάθε λογής υλικά ονείρων...
... έκανε να δεί μέσα του ξανά,
τα βότσαλα πιά έμοιαζαν διάφανα κρύσταλλα,
κρύσταλλα που μέσα τους έκρυβαν καρδιές...
... έκανε να τις πετάξει...!
μά σκέφθηκε την ομορφιά τους και θέλησε να τις φυλάξει μέσα του

... όλες χτυπούσαν μέσα του...
...είχε μια καρδιά για τον καθένα...

κάπου φυλαγμένη έφεγγε και η δική της

πάρτην, στην χαρίζω είπε

είναι η πρώτη που είχα....

στο media player παίζει ο Φίλλιπος..
πνιγμένοι άγγελοι κοιμούνται στους βυθούς, μα οι ουρανοί είναι γεμάτοι με ναυάγια
ξύπνα τους έρωτες που έχεις μυστικούς, μ’ ένα σου νόημα λύσε όλα μου τα μάγια.