Κάθε γωνιά και μια μέρα απ'αυτήν.
Κάθε μέρα και ένα άγγιγμα...
Δύσκολο...
Ανοίγω ντουλάπια και βγάζω στιγμές.
Σε κάποια συρτάρια πεταμένα όνειρα βρίσκω, που δεν τα έζησα.
Ψυχοφθόρο λίγο.
Θυμάμαι λίγο...
Πίοτερο λαχταρώ εσένα που λείπεις.
Μιλάω μα δεν μ'ακούς.
Φωνάζω μέσα μου για να ξεσπάσω.
Ένιωσα μόνος στην πολύβουη πόλη..
Τα φώτα της φαίνονταν σβηστά μά κάποιος είπε ότι είναι φωταγωγημένη.
Μήπως συγχέω τον εαυτό μου με την πόλη μου ?
Σήμερα έσβησα μέρες εδώ.
Άφησα πίσω τα παλιά για κάτι νέο, όμορφο.
Έτρεξα...
Είδα τον δείκτη ψηλά. Διακόσια έγραφε και το ραδιόφωνο στην διαπασών είχε δικές σου μουσικές.
Έτρεξα μακριά. .. έφυγα ή μάλλον φεύγω σε λίγο.
Περίμενέ με.
Η καρδιά χτυπά έχοντας επίκεντρο το πρόσωπό σου.
Έρχομαι.
Θα ήμουν εκεί τώρα άν δεν υπήρχαν...
Να σου πώ ?... έρχομαι.
Καλό ξεκίνημα...
είμαι δίπλα σου... μαζί σου.
Ξέρεις κάτι ?
Το καταλαβαίνω.
Νιώθω την ανάσα σου, το κορμί σου.
Συχνά συζητώ με την μορφή σου.
Εχθές ερωτεύθηκα.
Κομμάτια της ψυχής μου βρέθηκαν κοντά σου.
Δραπέτευσαν ξεχειλίζοντας τους κλειστούς δρόμους.
Σε ποθούσαν...
Τα κατάφεραν... έγιναν δεκτά απο το κορμί σου.
Μη ξεχνάς... σ'αγαπώ.
Αφήνω τούτον τον χώρο άδειο.
Μόνο λίγες μνήμες σκορπιές μένουν, για τον κύρη του.
Ξέρει εκείνος...
Μπορεί να διαχειρισθεί τον δικό του ουρανό.
Ακουσέ με... να προσέχεις.
Τελευταία βραδυά εδώ...
