15.1.09

Θυμάμαι...

...ήσουν τόσο σκληρός απέναντί μου.
Απορώ... σου χάρισα τόσα και ούτε που με κοίταξες... ούτε μια ματιά.


Δεν ήμουν σκληρός μαζί σου... με τον εαυτό μου είμαι. Του φέρομαι σκληρά μήπως καταλάβει, κρατώντας τον θυμό μέσα του, τι χάνει.

όμως ήμουν εκεί... δίπλα σου.
Στον δικό σου κόσμο.
Δεν τόλμησα να σε κοιτάξω.
Ίσως φοβήθηκα μήπως πληγωθεί ο εγωισμό μου...
Ίσως φοβήθηκα μήπως και λυγίσω...
...ίσως πάλι, ήθελα λίγη ώρα να μέινω μόνος...!

Μόνος ?
Μά δίπλα σου ?
Ναι.
Θέλω να σε νιώθω....


Πιά ούτε αυτό δεν αντέχω... να μείνω μόνος...

... δέν θέλω...