Διακρίνεται ανάμεσα στους περαστικούς όσο ψάχνει απεγνωσμένα διέξοδο.
Στρέφει συνεχώς το βλέμμα στα μικρά ανοίγματα που αφήνουν.
Ίσα που χωρά και περνά και ξαναπερνά...
...δεν μπορεί, θα υπάρχει κάποια μέθοδος υποσκελισμού όλων των δυσχερειών.
Δύσκολος ο χρόνος που διαβαίνει πάνω του.
Δεκαέξι ημερών μόλις κι όμως δείχνει δυνατός.
Κατορθώνει χτυπήματα που του προκαλούν πόνο.
Απ'την άλλη πλευρά του πλήθους κάποιο κομμάτι του, προσπαθεί κι αυτό με την σειρά του να επιβληθεί στο δύσκολο παρόν.
...και οι δύο στέκουν σαν τους σκαρμούς στις βάρκες.
Πάνω τους ένας κόμπος περασμένος, που κρέμεται ο χρόνος...
