Μάσκες

Για να τα πάρουμε τα πράματα απ'την αρχή, να πέσουν οι μάσκες ή μάλλον να κάνουμε μια αρχή.

Οι όποιες εντυπώσεις δημιουργούνται και αιωρούνται γύρω μου, είναι κάτι που ποτέ δεν μου άρεσε στη ζωή μου. Μάλιστα άτομα που με κάθε τρόπο προσπαθούν να εισβάλλουν επάνω μου ή στον οποιονδήποτε, γίνονται γρήγορα αόρατοι και ούτε κάν τους βλέπω. Συχνά μιλώ για χωματερές...
Αυτό ειναι το ένα. Το σοβαρό.

Το άλλο, το πιο σοβαρό ειναι αυτό.

Με αφορμή μια χθεσινή πρωινή συζήτηση, λοιπόν, θα ήθελα πολύ να καταθέσω, πως στην ζωή μου παραμένω ένας παθιασμένος βλαμμένος, ίσως στιγμές και ηλίθιος και πως εδώ βρίσκομαι, μόνο, για να βγάζω αυτά που άλλοι έξω, δεν "θέλουν" να βλέπουν.
Βλαμμένος κυριολεκτικά, φορές που θέλω και ανήσυχος κάποιες άλλες. Όσοι με γνωρίζουν γρήγορα το καταλαβαίνουν και στέκονται δίπλα μου’ άλλοτε γελούν, άλλοτε προβληματίζονται με τη σοβαρότητα του θέματος...! Για κάποιο λόγο στέκεται και κάθε νέα γνωριμία. Για κάποιο λόγο η "βλακεία" και η "γελοιότητα" λείπει, αν και γνωρίζω κι’άλλους σαν εμένα εκεί που κυκλοφορώ.

Δεν καταλαβαίνω όμως, γιατί το κτίσμα που διαμένω γράφει απ'έξω Ίδρυμα...?

Συνήθως προτείνω στα σύννεφα που με σκεπάζουν, να σταθούν για λίγο ψηλά και να παρατηρούν πριν αδειάσουν τους κεραυνούς τους...

                                                                   Παυλίδης - Ράδιο Lollipop

"...Γιατί η ζωή στη γή ειναι πολύ ωραία..."

Κατεβείτε απ'το καλάμι σας. Εδώ είναι η ζωή, εδώ και η πραγματικότητα...