Στην ομίχλη η ορατότητα περιορίζεται στο ελάχιστο, βρίσκεσαι μέσα της και δεν ξέρεις για πόσο θα μείνεις και προς τα που είναι η έξοδος, αποπροσανατολίζεσαι, οι αισθήσεις είναι σε εγρήγορση και ταυτόχρονα προσέχεις τα πατήματά σου, σηκώνεις τα χέρια για να προλάβεις τα εμπόδια, σε ζώνει ένα μυστήριο, σε κυριεύει θα’λεγα αίσθημα άγχους και θλίψης και όχι χαράς, σε χτυπά η υγρασία της, την αναπνέεις, βουτά μέχρι τα σωθικά σου και σου τρώει την βάση της ύπαρξης, φορές βρίσκεσαι πάνω απ’αυτήν και ενώ θεωρείς ότι τα βλέπεις όλα, αναρωτιέσαι τι γίνεται πιο κάτω...!
Στην “ομίχλη” αν βρεθείς κλείσε τα μάτια και θα σε καθοδηγήσει η καθαρή σου σκέψη και εκείνη που σε περιμένει...
Abba - But you see, the winner takes it all
Στάσου νικητής απέναντι σ'αυτή, μη νιώσεις μικρός,
δεν είναι αυτή η μοίρα σου... μην ακούς το τραγούδι.
...μην τους ακούς.
Απόψε σκέπτομαι την περίπτωση του τέλους...ότι κλείνει ένας κύκλος.
ReplyDeleteΔεν έχω την δύναμη, όμως σκέπτομαι πως κάτι νέο θα βγεί. Μια νέα αρχή...ίσως και τίποτα...ίσως το χαρτί γι'άλλη μια φορά μου κρατά τα μυστικά...ίσως χαθώ, πιά, ανάμεσα στους χιλιάδες...!
Αυτή η μηδενική ορατότητα της ομίχλης με στεναχωρεί και είναι ενάντια στις προσδοκίες μου...