Το κορίτσι με τα χίλια πρόσωπα *

H γυναίκα που διάβαζε ποιήματα δίπλα στη φωτιά

παρέα είχε τα ταξίδια της και τα όνειρά της.

Τα νιωθήματά της έβλεπε μπροστά της,

μα σκιάζοταν στη δύναμή τους και τ’άφηνε στη ζέστα της φωτιάς να πέσουν.

Και ώ, τι λάμψεις ξεπηδούν κάθε που αγάπες έριχνε σ’αυτή.

Και σαν έπαιρνε την δύναμη απ’της φλόγας τη ζωή

κερνούσε το κορμί της με ταξίδια ηδονής,

τα χέρια της ζωγράφιζαν τον κόσμο που γυρνούσε

και στόλισμα οι λέξεις έμοιαζαν γιορτινής στιγμής.

Συχνά η ομορφιά της επικρατούσε στο σκοτάδι

οι φλόγες την εζήλευαν’ κι άλλοι μαζί τους.

Ήθελαν τα χέρια της να κρατήσουν, τα χείλη να φιλήσουν

κι ένα χάδι απαλό σ’αυτό το πρόσωπο ν’αφήσουν.

Βασισμένο σ’έναν στίχο
από τα Διάφανα Κρίνα,

αφιέρωση έγινε σ’ένα κορίτσι

που ποτέ εδώ, δεν μίλησα γι’αυτό.

*Περιπαικτικός τίτλος για το blog

Το κείμενο έχει τον τίτλο “όταν κλείνω τα μάτια βλέπω ουρανό”

                                                                         Παυλίδης - immortal story