Περνώ σχεδόν καθημερινά από δρόμους αδιάνοικτους. Δεν προσπαθώ για να μην αγχώνομαι, μα έχω πάντα την πρόθεση να τους διαβαίνω με καθάριες σκέψεις. Μπορεί να κάνουν χρόνια να φτιαχτούν, ίσως δεκαετίες, όμως τους γνωρίζω στην αρχική τους μορφή και αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα πληρότητας, καθώς αυτή η πρωταρχική, παρθένα μορφή, είναι και η πιο όμορφη στη φύση.
Συμβαίνει κάτι, ίσως πρωτόγνωρο, ίσως όμως και ξεχασμένο. Δεν ζορίζεται ούτε και προσπάθεια γίνεται, με την γνωστή έννοια, για να πετύχει. Η πρόθεση γνωστή και ο χρόνος κυλά αργά για την απόλαυση του κάθε λεπτού που περνά.
Το βράδυ που πέρασε ήταν μια στιγμή απ’τον χρόνο αυτόν...
Και για έναν περίεργο λόγο το τζάκι έκαιγε ως το πρωί.
Χαμήλωσα και στάθηκα εμπρός του για ν’ακούσω το ψυθίρισμά του... ένιωθα ότι κάτι να ήθελε να μου πεί.
Lemongrass - Rendez-Vous
κραταω τη λεξη ''πρωτογνωρο'' το ειχα πει καποτε κι εγω για μια ιστορια.. και ηταν ολα τα λεφτα..
ReplyDeleteωραια λεξη, αυτουσια, καθαρη, αυθορμητη!
ισως κυριως οσον αφορα την αρχικη στιγμη που το συνειδητοποιεις, γιατι μετα ο ερωτας παιζει πολλα πισωπλατα παιχνιδια..
Καθαρή και αυθόρμητη, έτσι όπως το έγραψες, όμως δεν μου είναι ο έρωτας πρωτόγνωρος. Κάθε άλλο...!
ReplyDeleteΤα παιχνίδια του, που λές, είναι πάντα απρόβλεπτα. Όποιος έχει κότσια κι αντέχει μπαίνει στο παιχνίδι, αλλιώς ας μείνει απ'έξω. Πονάει κάπως, κάπου, κάποτε...