Θυμήθηκα πως μικρός σαν ήμουν, ζωγράφιζα νότες σ’ένα μπλέ σχολικό τετράδιο, βάζοντάς τους ήχο. Δεν ήξερα τι μπορεί να σημαίνουν, γι’αυτό και τους έβαζα ήχο απο μόνος μου.
Έπειτα, κάτω απο κάθε νότα έγραφα μια λέξη και προσπαθούσα να τις συνδέσω.
Ανοήτο παιδικό παιχνίδι.
Που να φανταζόμουν, μεγάλος πιά, πως οι λέξεις θα βρισκαν χώρο, τόπο, μελωδίες μα και πρόσωπα για να σταθούν ;
Βασσιλικός - Τhe windmills of your mind
No comments:
Post a Comment